Saturnius
Latin
Etymology
From Sāturnus (“Saturn”) + -ius (adjective-forming suffix).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [saːˈtʊr.ni.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [saˈtur.ni.us]
Adjective
Sāturnius (feminine Sāturnia, neuter Sāturnium); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Sāturnius | Sāturnia | Sāturnium | Sāturniī | Sāturniae | Sāturnia | |
| genitive | Sāturniī | Sāturniae | Sāturniī | Sāturniōrum | Sāturniārum | Sāturniōrum | |
| dative | Sāturniō | Sāturniae | Sāturniō | Sāturniīs | |||
| accusative | Sāturnium | Sāturniam | Sāturnium | Sāturniōs | Sāturniās | Sāturnia | |
| ablative | Sāturniō | Sāturniā | Sāturniō | Sāturniīs | |||
| vocative | Sāturnie | Sāturnia | Sāturnium | Sāturniī | Sāturniae | Sāturnia | |
Descendants
- →⇒ English: Saturnian
References
- “Saturnius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “Saturnius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “Saturnius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.