Sabir

See also: sabir and sabır

English

Etymology 1

Borrowed from Sabir sabir (“know”), in Molière's Le bourgeois gentilhomme, probably from Spanish saber, ultimately from Latin sapere.

Alternative forms

Pronunciation

  • (US) IPA(key): /sɑˈbiɹ/, /sɑˈbiə/
  • (UK) IPA(key): /səˈbɪə/
  • Rhymes: -ɪə(ɹ)

Proper noun

Sabir

  1. (historical) An Italian-based pidgin language used as the lingua franca of Mediterranean trade from roughly the 11th to the 19th centuries.[1][2]
Synonyms

See also

Etymology 2

Possibly a native Turkic formation; see Sabir. Cognate to Greek Σαβίνος (Savínos), Σάβιροι (Sáviroi).

Alternative forms

  • Savir

Noun

Sabir (plural Sabirs)

  1. (historical) A member of a (possibly Turkic) people or tribe who lived around the Caspian before the arrival of the Avars.

Proper noun

Sabir

  1. The (probably Turkic) language spoken by these people.
    • 2007, Peter B. Golden, Haggai Ben-Shammai, András Róna-Tas, The World of the Khazars: New Perspectives, part 8, volume 17, page 14:
      […] could hardly be anything else but Hungarian. Beyond the Hungarian presence in this polyglot state, there were, he suggested, speakers of Bulğar Turkic, Türk and Sabir (which he viewed as Common Turkic) and various other tongues.

Etymology 3

Ultimately from Arabic صَابِر (ṣābir).

Proper noun

Sabir

  1. A male given name from Arabic.

Etymology 4

Proper noun

Sabir

  1. A surname.

Etymology 5

From Azerbaijani Sabir or Səbir.

Proper noun

Sabir

  1. Any of several places in Azerbaijan.

References

  1. ^ “Lingua franca del Mediterraneo or sabir (in Italian), article of Francesco Bruni”, in (Please provide the book title or journal name)‎[1], 20 August 2013 (last accessed), archived from the original on 28 March 2009
  2. ^ “Archived copy”, in (Please provide the book title or journal name)‎[2], 20 August 2013 (last accessed), archived from the original on 25 March 2012

Anagrams

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic Сабир
Arabic صابر

Etymology

    Borrowed from Arabic صَابِر (ṣābir).

    Proper noun

    Sabir (definite accusative Sabiri, plural Sabirlər)

    1. a male given name from Arabic

    Declension

    Declension of Sabir
    singular plural
    nominative SabirSabirlər
    definite accusative SabiriSabirləri
    dative SabirəSabirlərə
    locative SabirdəSabirlərdə
    ablative SabirdənSabirlərdən
    definite genitive SabirinSabirlərin
    Possessive forms of Sabir
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) Sabirim Sabirlərim
    sənin (“your”) Sabirin Sabirlərin
    onun (“his/her/its”) Sabiri Sabirləri
    bizim (“our”) Sabirimiz Sabirlərimiz
    sizin (“your”) Sabiriniz Sabirləriniz
    onların (“their”) Sabiri or Sabirləri Sabirləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) Sabirimi Sabirlərimi
    sənin (“your”) Sabirini Sabirlərini
    onun (“his/her/its”) Sabirini Sabirlərini
    bizim (“our”) Sabirimizi Sabirlərimizi
    sizin (“your”) Sabirinizi Sabirlərinizi
    onların (“their”) Sabirini or Sabirlərini Sabirlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) Sabirimə Sabirlərimə
    sənin (“your”) Sabirinə Sabirlərinə
    onun (“his/her/its”) Sabirinə Sabirlərinə
    bizim (“our”) Sabirimizə Sabirlərimizə
    sizin (“your”) Sabirinizə Sabirlərinizə
    onların (“their”) Sabirinə or Sabirlərinə Sabirlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) Sabirimdə Sabirlərimdə
    sənin (“your”) Sabirində Sabirlərində
    onun (“his/her/its”) Sabirində Sabirlərində
    bizim (“our”) Sabirimizdə Sabirlərimizdə
    sizin (“your”) Sabirinizdə Sabirlərinizdə
    onların (“their”) Sabirində or Sabirlərində Sabirlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) Sabirimdən Sabirlərimdən
    sənin (“your”) Sabirindən Sabirlərindən
    onun (“his/her/its”) Sabirindən Sabirlərindən
    bizim (“our”) Sabirimizdən Sabirlərimizdən
    sizin (“your”) Sabirinizdən Sabirlərinizdən
    onların (“their”) Sabirindən or Sabirlərindən Sabirlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) Sabirimin Sabirlərimin
    sənin (“your”) Sabirinin Sabirlərinin
    onun (“his/her/its”) Sabirinin Sabirlərinin
    bizim (“our”) Sabirimizin Sabirlərimizin
    sizin (“your”) Sabirinizin Sabirlərinizin
    onların (“their”) Sabirinin or Sabirlərinin Sabirlərinin

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish صابر (Sâbir), from Arabic صَابِر (ṣābir).

      Proper noun

      Sabir

      1. a male given name from Arabic