Relikt
See also: relikt
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Relikt n (strong, genitive Reliktes or Relikts, plural Relikte)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Relikt | die | Relikte |
| genitive | eines | des | Reliktes, Relikts | der | Relikte |
| dative | einem | dem | Relikt, Relikte1 | den | Relikten |
| accusative | ein | das | Relikt | die | Relikte |
1Now rare, see notes.
Derived terms
Further reading
- “Relikt” in Duden online