Rektum
See also: rektum
German
Etymology
Borrowed from New Latin rēctum.
Pronunciation
Noun
Rektum n (strong, genitive Rektums, plural Rekta)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Rektum | die | Rekta |
| genitive | eines | des | Rektums | der | Rekta |
| dative | einem | dem | Rektum | den | Rekta |
| accusative | ein | das | Rektum | die | Rekta |