Reibebrett

German

Etymology

    reiben +‎ Brett

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʁaɪ̯bəˌbʁɛt/
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Hyphenation: Rei‧be‧brett

    Noun

    Reibebrett n (strong, genitive Reibebrettes or Reibebretts, plural Reibebretter)

    1. (masonry) plasterer's float, mortarboard (kind of plane to whoosh plaster smooth)
      Synonyms: Fummelbrett, Kartätsche, Mörtelbrett, Kelle, Glättkelle

    Declension

    Declension of Reibebrett [neuter, strong]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein das Reibebrett die Reibebretter
    genitive eines des Reibebrettes, Reibebretts der Reibebretter
    dative einem dem Reibebrett, Reibebrette1 den Reibebrettern
    accusative ein das Reibebrett die Reibebretter

    1Now rare, see notes.

    Further reading