Rassel
German
Etymology
From rasseln. Cognate to English rattle.
Pronunciation
Noun
Rassel f (genitive Rassel, plural Rasseln)
- rattle (toy)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Rassel | die | Rasseln |
| genitive | einer | der | Rassel | der | Rasseln |
| dative | einer | der | Rassel | den | Rasseln |
| accusative | eine | die | Rassel | die | Rasseln |
Further reading
- “Rassel” in Duden online