Rangelei
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Rangelei f (genitive Rangelei, plural Rangeleien)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Rangelei | die | Rangeleien |
| genitive | einer | der | Rangelei | der | Rangeleien |
| dative | einer | der | Rangelei | den | Rangeleien |
| accusative | eine | die | Rangelei | die | Rangeleien |