Randmeer
German
Etymology
Rand (“margin, edge”) + Meer (“sea”)
Pronunciation
Noun
Randmeer n (strong, genitive Randmeeres or Randmeers, plural Randmeere)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Randmeer | die | Randmeere |
| genitive | eines | des | Randmeeres, Randmeers | der | Randmeere |
| dative | einem | dem | Randmeer, Randmeere1 | den | Randmeeren |
| accusative | ein | das | Randmeer | die | Randmeere |
1Now rare, see notes.
Further reading
- “Randmeer” in Duden online