Quicheratus
Latin
Etymology
Etymology tree
From French Quicherat + Latin -us.
Proper noun
Quicheratus m sg (genitive Quicheratī); second declension
- (New Latin) a surname from French — famously held by:
- Ludovicus Maria Quicheratus (1799–1884), French Latinist and librarian
- 1888, Lucianus Mueller, Noni Marcelli Compendiosa doctrina, Pars I, Lipsia: Aedes Benedicti Gotthilfii Teubneri, Compendia, page x:
- Libris a Quicherato collatis propter causas in Adversariis redditas raro sumus usi appositis notis ad intellegendum facillimis.
- (please add an English translation of this quotation)
- Ludovicus Maria Quicheratus (1799–1884), French Latinist and librarian
Declension
Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Quicheratus |
| genitive | Quicheratī |
| dative | Quicheratō |
| accusative | Quicheratum |
| ablative | Quicheratō |
| vocative | Quicherate |
Categories:
- Latin terms borrowed from French
- Latin terms derived from French
- Latin terms suffixed with -us (Latinization)
- Latin lemmas
- Latin proper nouns
- Latin second declension nouns
- Latin masculine nouns in the second declension
- Latin masculine nouns
- New Latin
- Latin surnames
- Latin surnames from French
- Latin terms with quotations
- la:Individuals