Prienaeus
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Πριηναῖος (Priēnaîos). By surface analysis, Priēn(ē) + -aeus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [pri.eːˈnae̯.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pri.eˈnɛː.us]
Adjective
Priēnaeus (feminine Priēnaea, neuter Priēnaeum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Priēnaeus | Priēnaea | Priēnaeum | Priēnaeī | Priēnaeae | Priēnaea | |
| genitive | Priēnaeī | Priēnaeae | Priēnaeī | Priēnaeōrum | Priēnaeārum | Priēnaeōrum | |
| dative | Priēnaeō | Priēnaeae | Priēnaeō | Priēnaeīs | |||
| accusative | Priēnaeum | Priēnaeam | Priēnaeum | Priēnaeōs | Priēnaeās | Priēnaea | |
| ablative | Priēnaeō | Priēnaeā | Priēnaeō | Priēnaeīs | |||
| vocative | Priēnaee | Priēnaea | Priēnaeum | Priēnaeī | Priēnaeae | Priēnaea | |
Descendants
- Catalan: prieneu
- ⇒ English: Prienean
- ⇒ French: priénéen
- Italian: prieneo
- Portuguese: prieneu
- Spanish: prieneo
Further reading
- “Prĭēnē, ēs (‑na, æ) … ‑næus, a, um … ‑nēnsis, e … ‑neūs (trissyll.), ĕī ou ĕos … ‑nēnsēs, ĭum”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.