Pragmatik
German
Etymology
From Ancient Greek πραγματικὴ (pragmatikḕ).
Pronunciation
Noun
Pragmatik f (genitive Pragmatik, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Pragmatik |
| genitive | einer | der | Pragmatik |
| dative | einer | der | Pragmatik |
| accusative | eine | die | Pragmatik |
Related terms
Further reading
“Pragmatik” in Duden online