Poenicus
Latin
Etymology
Etymology tree
From Poenus (“Carthaginian”) + -icus (“-ic”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpoe̯.nɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈpɛː.ni.kus]
Adjective
Poenicus (feminine Poenica, neuter Poenicum); first/second-declension adjective
- alternative form of Pūnicus
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Poenicus | Poenica | Poenicum | Poenicī | Poenicae | Poenica | |
| genitive | Poenicī | Poenicae | Poenicī | Poenicōrum | Poenicārum | Poenicōrum | |
| dative | Poenicō | Poenicae | Poenicō | Poenicīs | |||
| accusative | Poenicum | Poenicam | Poenicum | Poenicōs | Poenicās | Poenica | |
| ablative | Poenicō | Poenicā | Poenicō | Poenicīs | |||
| vocative | Poenice | Poenica | Poenicum | Poenicī | Poenicae | Poenica | |
References
- “Poenicus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “Pūnĭcus (Pœ‑), a, um”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.