Patavinus
Latin
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [pa.taˈwiː.nʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pa.taˈviː.nus]
Adjective
Patavīnus (feminine Patavīna, neuter Patavīnum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Patavīnus | Patavīna | Patavīnum | Patavīnī | Patavīnae | Patavīna | |
| genitive | Patavīnī | Patavīnae | Patavīnī | Patavīnōrum | Patavīnārum | Patavīnōrum | |
| dative | Patavīnō | Patavīnae | Patavīnō | Patavīnīs | |||
| accusative | Patavīnum | Patavīnam | Patavīnum | Patavīnōs | Patavīnās | Patavīna | |
| ablative | Patavīnō | Patavīnā | Patavīnō | Patavīnīs | |||
| vocative | Patavīne | Patavīna | Patavīnum | Patavīnī | Patavīnae | Patavīna | |
Noun
Patavīnus m sg (genitive Patavīnī, feminine Patavīna); second declension
- Patavine (native or inhabitant of Patavium) (usually male)
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Patavīnus | Patavīnī |
| genitive | Patavīnī | Patavīnōrum |
| dative | Patavīnō | Patavīnīs |
| accusative | Patavīnum | Patavīnōs |
| ablative | Patavīnō | Patavīnīs |
| vocative | Patavīne | Patavīnī |
Derived terms
Descendants
References
- “Pătăvīnus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories: