Paradox
See also: paradox
German
Etymology
More recent form of Paradoxon.
Pronunciation
Noun
Paradox n (strong, genitive Paradoxes, plural Paradoxe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Paradox | die | Paradoxe |
| genitive | eines | des | Paradoxes | der | Paradoxe |
| dative | einem | dem | Paradox, Paradoxe1 | den | Paradoxen |
| accusative | ein | das | Paradox | die | Paradoxe |
1Now rare, see notes.