Papierbeutel
German
Etymology
From Papier (“paper”) + Beutel (“bag”).
Pronunciation
Noun
Papierbeutel m (strong, genitive Papierbeutels, plural Papierbeutel)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Papierbeutel | die | Papierbeutel |
| genitive | eines | des | Papierbeutels | der | Papierbeutel |
| dative | einem | dem | Papierbeutel | den | Papierbeuteln |
| accusative | einen | den | Papierbeutel | die | Papierbeutel |