Pallottinus

Latin

Etymology

Borrowed from Italian pallottino. By surface analysis, Italian Pallotti +‎ -īnus (adjectival suffix).

Pronunciation

Adjective

Pallottīnus (feminine Pallottīna, neuter Pallottīnum); first/second-declension adjective

  1. (Catholicism) Pallottine
    • 1962, Beati VINCENTII PALLOTTI‎[1] (overall work in Italian and Latin), Rome, archived from the original on 26 May 2024, page 8:
      Triumphales tunc honores suo filio suoque apostolo alma haec Urbs tribuit, eamque multae aliae per universum orbem secutae sunt civitates, in quibus Pallottinae Societatis sodales apostolatus operibus sedulo incumbunt.
      This city then bestowed triumphant honors on its son and apostle, and many other cities throughout the world followed suit, in which members of the Pallottine Society diligently devoted themselves to the works of the apostolate.

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative Pallottīnus Pallottīna Pallottīnum Pallottīnī Pallottīnae Pallottīna
genitive Pallottīnī Pallottīnae Pallottīnī Pallottīnōrum Pallottīnārum Pallottīnōrum
dative Pallottīnō Pallottīnae Pallottīnō Pallottīnīs
accusative Pallottīnum Pallottīnam Pallottīnum Pallottīnōs Pallottīnās Pallottīna
ablative Pallottīnō Pallottīnā Pallottīnō Pallottīnīs
vocative Pallottīne Pallottīna Pallottīnum Pallottīnī Pallottīnae Pallottīna