Palatyn

See also: palatyn

Polish

Etymology

    Derived from Latin palatinus. First attested in 1764.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /paˈla.tɘn/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɘn
    • Syllabification: Pa‧la‧tyn
    • Homophone: palatyn

    Proper noun

    Palatyn m inan (related adjective palatyński)

    1. Palatine Hill

    Declension

    Declension of Palatyn
    singular plural
    nominative Palatyn Palatyny
    genitive Palatynu Palatynów
    dative Palatynowi Palatynom
    accusative Palatyn Palatyny
    instrumental Palatynem Palatynami
    locative Palatynie Palatynach
    vocative Palatynie Palatyny

    References

    1. ^ Paweł Kupiszewski (27.05.2019), “PALATYN”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading

    • “Palatyn”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “Palatyn”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)