Ontologe
German
Noun
Ontologe m (weak, genitive Ontologen, plural Ontologen, feminine Ontologin)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Ontologe | die | Ontologen |
| genitive | eines | des | Ontologes | der | Ontologen |
| dative | einem | dem | Ontologe | den | Ontologen |
| accusative | einen | den | Ontologe | die | Ontologen |