Ontogenie
German
Etymology
From onto- + -genie, from Ancient Greek ὄντος (óntos) + γένος (génos).
Pronunciation
Noun
Ontogenie f (genitive Ontogenie, plural Ontogenien)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Ontogenie | die | Ontogenien |
| genitive | einer | der | Ontogenie | der | Ontogenien |
| dative | einer | der | Ontogenie | den | Ontogenien |
| accusative | eine | die | Ontogenie | die | Ontogenien |