Omen
German
Etymology
16th century, from Latin ōmen.
Pronunciation
Noun
Omen n (strong, genitive Omens, plural Omen or (learned) Omina)
- omen
- Synonym: Vorzeichen
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Omen | die | Omen, Omina |
| genitive | eines | des | Omens | der | Omen, Omina |
| dative | einem | dem | Omen | den | Omen, Omina |
| accusative | ein | das | Omen | die | Omen, Omina |