Ocellus

See also: ocellus

German

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Latin ocellus.

    Noun

    Ocellus m (strong, genitive Ocellus, plural Ocelli or Ocellen)

    1. (zootomy) ocellus
    2. (petrology) ocellus

    Declension

    Declension of Ocellus [masculine, strong]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein der Ocellus die Ocelli, Ocellen
    genitive eines des Ocellus der Ocelli, Ocellen
    dative einem dem Ocellus den Ocelli, Ocellen
    accusative einen den Ocellus die Ocelli, Ocellen