Obligo
German
Etymology
Borrowed from Italian obbligo.
Pronunciation
Noun
Obligo n (strong, genitive Obligos, plural Obligos)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Obligo | die | Obligos |
| genitive | eines | des | Obligos | der | Obligos |
| dative | einem | dem | Obligo | den | Obligos |
| accusative | ein | das | Obligo | die | Obligos |
Further reading
- “Obligo” in Duden online