Menemen

See also: menemen

Turkish

Menemen ilçesi

Etymology

Uncertain. Possibly from Ancient Greek μαινόμενος (mainómenos, “raving mad”), present participle of μαίνομαι (maínomai).

Pronunciation

  • IPA(key): /me.neˈmen/, [meˈnemæn]
  • Rhymes: -æn
  • Hyphenation: Me‧ne‧men

Proper noun

Menemen

  1. a district of İzmir Province, Turkey

Declension

Declension of Menemen
singular plural
nominative Menemen Menemenler
definite accusative Menemen'i Menemenleri
dative Menemen'e Menemenlere
locative Menemen'de Menemenlerde
ablative Menemen'den Menemenlerden
genitive Menemen'in Menemenlerin
Possessive forms of Menemen
singular plural
benim (my) Menemen'im Menemenlerim
senin (your) Menemen'in Menemenlerin
onun (his/her/its) Menemen'i Menemenleri
bizim (our) Menemen'imiz Menemenlerimiz
sizin (your) Menemen'iniz Menemenleriniz
onların (their) Menemen'i
Menemenleri
Menemenleri

Derived terms

  • Menemenli