Meisterdieb
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Meisterdieb m (strong, genitive Meisterdiebes or Meisterdiebs, plural Meisterdiebe, feminine Meisterdiebin)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Meisterdieb | die | Meisterdiebe |
| genitive | eines | des | Meisterdiebes, Meisterdiebs | der | Meisterdiebe |
| dative | einem | dem | Meisterdieb, Meisterdiebe1 | den | Meisterdieben |
| accusative | einen | den | Meisterdieb | die | Meisterdiebe |
1Now rare, see notes.
Further reading
- “Meisterdieb” in Duden online
Categories:
- German compound terms
- German terms derived from the Proto-Indo-European root *meh₂- (good)
- German terms derived from the Proto-Indo-European word *méǵh₂s
- German 3-syllable words
- German terms with IPA pronunciation
- German terms with audio pronunciation
- German lemmas
- German nouns
- German masculine nouns
- de:Crime
- de:Fairy tale characters