Maximilianus

Latin

Alternative forms

Etymology

Ultimately derived from Maximus + -illus, likely via Maximillus +‎ -iānus, or alternatively, derived from an unattested *Maximilius +‎ -ānus.

Pronunciation

Proper noun

Maximiliānus m (genitive Maximiliānī); second declension

  1. A masculine cognomen

Declension

Second-declension noun.

singular plural
nominative Maximiliānus Maximiliānī
genitive Maximiliānī Maximiliānōrum
dative Maximiliānō Maximiliānīs
accusative Maximiliānum Maximiliānōs
ablative Maximiliānō Maximiliānīs
vocative Maximiliāne Maximiliānī

Descendants

All borrowings.

  • → Catalan: Maximilià
  • → English: Maximilian
  • → French: Maximilien
  • → Italian: Massimiliano
  • → Portuguese: Maximiliano
  • → Romanian: Maximilian
  • → Spanish: Maximiliano