Maxentianus
Latin
Etymology
Etymology tree
Adjective
Maxentiānus (feminine Maxentiāna, neuter Maxentiānum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Maxentiānus | Maxentiāna | Maxentiānum | Maxentiānī | Maxentiānae | Maxentiāna | |
| genitive | Maxentiānī | Maxentiānae | Maxentiānī | Maxentiānōrum | Maxentiānārum | Maxentiānōrum | |
| dative | Maxentiānō | Maxentiānae | Maxentiānō | Maxentiānīs | |||
| accusative | Maxentiānum | Maxentiānam | Maxentiānum | Maxentiānōs | Maxentiānās | Maxentiāna | |
| ablative | Maxentiānō | Maxentiānā | Maxentiānō | Maxentiānīs | |||
| vocative | Maxentiāne | Maxentiāna | Maxentiānum | Maxentiānī | Maxentiānae | Maxentiāna | |
Descendants
Further reading
- “Maxentĭus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.