Mancunium
Latin
Etymology
Latin Mamucium.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [maŋˈkʊ.ni.ũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [maŋˈkuː.ni.um]
Proper noun
Mancunium n (genitive Mancuniī) (Late Latin, Ecclesiastical Latin)
Declension
Second-declension noun (neuter), with locative, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Mancunium |
| genitive | Mancuniī Mancunī1 |
| dative | Mancuniō |
| accusative | Mancunium |
| ablative | Mancuniō |
| vocative | Mancunium |
| locative | Mancuniī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Derived terms
- mancuniēnsis
- → English: Mancunian