Lanto
Old High German
Alternative forms
Etymology
From lant (“land, country”) + -o (suffix of proper nouns)
Proper noun
Lanto m
- a male given name [8th–9th C. CE]
References
- Sigmund Herzberg-Fränkel, editor (1904), “I: Dioecesis Salisburgensis: Regiones Salisburgensis et Bavarica”, in Necrologia Germaniae (Monumenta Germaniae Historica) (in Latin), Tomvs II Dioecesis Salisbvrgensis, Berolini: Apvd Weidmannos, →ISBN, →OCLC, Liber confraternitatum vetustior (784-11th C.), Monumenta Necrologica Monasterii S. Petri Salisburgensis, page 8, column 12, line 7
- Zusammengesetzte Handschrift: Liber Confraternitatum Sancti Petri (Liber Vitae, Verbrüderungsbuch von St. Peter). Traditionen von St. Peter (Traditionscodex M) [Composite manuscript: Liber Confraternitatum Sancti Petri (Liber Vitae, Book of Confraternity of St. Peter). Traditions of St. Peter (Tradition Codex M)][1] (in Latin), Archiv, Hs. A 1, Salzburg: Erzabtei St. Peter, Benediktinerstift, 784-13th C., page 6
- Geuenich, Dieter, Ludwig, Uwe, editors (2019), “Lemmatisiertes Personennamenregister”, in Die St. Galler Verbrüderungsbücher (Monumenta Germaniae Historica: Libri memoriales et Necrologia, Nova series; IX) (in German), Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, →ISBN, →ISSN, page 424: “l 7 land”