Kurpiu

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkur.pju/
    • Rhymes: -urpju
    • Syllabification: Kur‧piu

    Noun

    Kurpiu m pers

    1. locative/vocative singular of Kurp (“person from Kurpie”)