Korynt

See also: korynt

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin Corinthus, borrowed from Ancient Greek Κόρινθος (Kórinthos).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɔ.rɘnt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrɘnt
    • Syllabification: Ko‧rynt

    Proper noun

    Korynt m inan

    1. Corinth (a city in Greece)

    Declension

    Declension of Korynt
    singular plural
    nominative Korynt Korynty
    genitive Koryntu Koryntów
    dative Koryntowi Koryntom
    accusative Korynt Korynty
    instrumental Koryntem Koryntami
    locative Koryncie Koryntach
    vocative Koryncie Korynty

    Derived terms

    adjectives
    adverb
    • koryntyjsko
    nouns
    • Koryntczyk
    • koryntczyk
    • Koryntia
    • Koryntianin
    • koryntianin
    • koryntianka
    • Koryntianka
    • koryntka
    • koryntówna
    • koryntyjczyk
    • Koryntyjczyk
    • koryntyjskość

    Further reading

    • “Korynt”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “Korynt”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)