Korken
See also: korken
German
Etymology
Derived from Kork.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɔr.kən/, [ˈkɔʁ-], [ˈkɔɐ̯-], [ˈkɔː-], [-kən], [-kŋ̍]
Audio (Germany (Berlin)): (file) - Hyphenation: Kor‧ken
Noun
Korken m (strong, genitive Korkens, plural Korken)
- cork (bottle stopper, usually but not necessarily made of cork)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Korken | die | Korken |
| genitive | eines | des | Korkens | der | Korken |
| dative | einem | dem | Korken | den | Korken |
| accusative | einen | den | Korken | die | Korken |