Korinthe
German
Etymology
From Korinth (“Corinth”). Compare English currant.
Pronunciation
Noun
Korinthe f (genitive Korinthe, plural Korinthen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Korinthe | die | Korinthen |
| genitive | einer | der | Korinthe | der | Korinthen |
| dative | einer | der | Korinthe | den | Korinthen |
| accusative | eine | die | Korinthe | die | Korinthen |