Kombinatorik
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Kombinatorik f (genitive Kombinatorik, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Kombinatorik |
| genitive | einer | der | Kombinatorik |
| dative | einer | der | Kombinatorik |
| accusative | eine | die | Kombinatorik |
Further reading
- “Kombinatorik” in Duden online