Klingeln
See also: klingeln
German
Pronunciation
Noun
Klingeln n (genitive Klingelns, no plural)
- gerund of klingeln
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Klingeln |
| genitive | eines | des | Klingelns |
| dative | einem | dem | Klingeln |
| accusative | ein | das | Klingeln |
Noun
Klingeln
- plural of Klingel