Klau
German
Etymology
Back-formation from klauen.
Pronunciation
Noun
Klau m (strong, genitive Klaues or Klaus, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Klau |
| genitive | eines | des | Klaues, Klaus |
| dative | einem | dem | Klau, Klaue1 |
| accusative | einen | den | Klau |
1Now rare, see notes.