Keban
Turkish
Etymology
Derived from Armenian Կապան (Kapan).
Pronunciation
- IPA(key): /ceˈban/
Proper noun
Keban
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Keban | Kebanlar |
| definite accusative | Keban'ı | Kebanları |
| dative | Keban'a | Kebanlara |
| locative | Keban'da | Kebanlarda |
| ablative | Keban'dan | Kebanlardan |
| genitive | Keban'ın | Kebanların |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Keban'ım | Kebanlarım |
| senin (your) | Keban'ın | Kebanların |
| onun (his/her/its) | Keban'ı | Kebanları |
| bizim (our) | Keban'ımız | Kebanlarımız |
| sizin (your) | Keban'ınız | Kebanlarınız |
| onların (their) | Keban'ı Kebanları |
Kebanları |
Derived terms
- Kebanlı
Further reading
- Nişanyan, Sevan (2010–), “Keban”, in Nişanyan Yeradları: Türkiye ve Çevre Ülkeler Yerleşim Birimleri Envanteri [Index Anatolicus: An inventory of place names of Turkey and surrounding countries] (in Turkish)