Kaunt

Plautdietsch

Etymology

From Middle Low German kante, kante, from Middle Dutch kant, itself from Latin canthus (“tire, edge of a wheel”), from Gaulish *cantos, from Proto-Celtic *kantos (“corner, rim”).

Noun

Kaunt f (plural plural, diminutive Kaunten)

  1. edge, rim, border

Derived terms

  • Bowakaunt
  • Butakaunt
  • Dreekaunt
  • Frueskaunt
  • Hinjakaunt
  • Muttaschkaunt
  • Unjakaunt
  • Veakaunt
  • Vodaschkaunt
  • Väakaunt
  • Wotakaunt