Karawane
German
Etymology
15th century, from Italian caravana (older form of carovana), from Persian کاروان (kârvân).
Pronunciation
- IPA(key): /kaʁaˈvaːnə/
Audio: (file)
Noun
Karawane f (genitive Karawane, plural Karawanen)
- caravan (convoy of travellers, especially on camels)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Karawane | die | Karawanen |
| genitive | einer | der | Karawane | der | Karawanen |
| dative | einer | der | Karawane | den | Karawanen |
| accusative | eine | die | Karawane | die | Karawanen |
Related terms
Descendants
- → Czech: karavana
- → Hungarian: karaván
- → Polish: karawana
- → Serbo-Croatian: карава̀на (karavàna)
- → Sorbian:
- → Slovak: karavana