Kantine
German
Etymology
Borrowed from French cantine, from Italian cantina.
Pronunciation
Noun
Kantine f (genitive Kantine, plural Kantinen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Kantine | die | Kantinen |
| genitive | einer | der | Kantine | der | Kantinen |
| dative | einer | der | Kantine | den | Kantinen |
| accusative | eine | die | Kantine | die | Kantinen |
Hyponyms
- Betriebskantine
- Bundestagskantine
- Firmenkantine
- Gerichtskantine
- Landtagskantine
- Schulkantine
- Studentenkantine
- Werkskantine
Derived terms
- Kantinenbetreiber
- Kantinenbetrieb
- Kantinenessen
- Kantinenmahlzeit
- Kantinenverpflegung
- Kantinenwirt
- Kantineur
Further reading
Categories:
- German terms derived from French
- German terms derived from Proto-Celtic
- German terms borrowed from French
- German terms derived from Italian
- German terms derived from Vulgar Latin
- German terms derived from Gaulish
- German 3-syllable words
- German terms with IPA pronunciation
- German terms with audio pronunciation
- Rhymes:German/iːnə
- Rhymes:German/iːnə/3 syllables
- German lemmas
- German nouns
- German feminine nouns