Kainuu

English

Etymology

    Borrowed from Finnish Kainuu.

    Proper noun

    Kainuu

    1. A region of Finland.

    Finnish

    Map of Finland with Kainuu highlighted
    Kainuu kartalla

    Etymology

    Unknown. Probably in some way related to Old Norse kvenir and Russian каяний (kajanij), каянский (kajanskij) (whence Kajaani and Swedish Kajanaland). The term has historically been variously applied to different regions in what is now northern Finland and its vicinity. Theories have included:

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɑi̯nuː/, [ˈkɑ̝i̯nuː]
    • Rhymes: -ɑinuː
    • Syllabification(key): Kai‧nuu
    • Hyphenation(key): Kai‧nuu

    Proper noun

    Kainuu

    1. a region in eastern Finland
      Synonym: Nälkämaa
    2. Kalix (town in Norrbotten County, Sweden)

    Declension

    The internal locative cases (inessive, illative and elative) are used with this place name when referring to a location; for example, "in Kainuu" is Kainuussa.

    Inflection of Kainuu (Kotus type 17/vapaa, no gradation)
    nominative Kainuu —
    genitive Kainuun —
    partitive Kainuuta —
    illative Kainuuseen —
    singular plural
    nominative Kainuu —
    accusative nom. Kainuu —
    gen. Kainuun
    genitive Kainuun —
    partitive Kainuuta —
    inessive Kainuussa —
    elative Kainuusta —
    illative Kainuuseen —
    adessive Kainuulla —
    ablative Kainuulta —
    allative Kainuulle —
    essive Kainuuna —
    translative Kainuuksi —
    abessive Kainuutta —
    instructive — —
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of Kainuu (Kotus type 17/vapaa, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative Kainuuni —
    accusative nom. Kainuuni —
    gen. Kainuuni
    genitive Kainuuni —
    partitive Kainuutani —
    inessive Kainuussani —
    elative Kainuustani —
    illative Kainuuseeni —
    adessive Kainuullani —
    ablative Kainuultani —
    allative Kainuulleni —
    essive Kainuunani —
    translative Kainuukseni —
    abessive Kainuuttani —
    instructive — —
    comitative — —
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative Kainuusi —
    accusative nom. Kainuusi —
    gen. Kainuusi
    genitive Kainuusi —
    partitive Kainuutasi —
    inessive Kainuussasi —
    elative Kainuustasi —
    illative Kainuuseesi —
    adessive Kainuullasi —
    ablative Kainuultasi —
    allative Kainuullesi —
    essive Kainuunasi —
    translative Kainuuksesi —
    abessive Kainuuttasi —
    instructive — —
    comitative — —
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative Kainuumme —
    accusative nom. Kainuumme —
    gen. Kainuumme
    genitive Kainuumme —
    partitive Kainuutamme —
    inessive Kainuussamme —
    elative Kainuustamme —
    illative Kainuuseemme —
    adessive Kainuullamme —
    ablative Kainuultamme —
    allative Kainuullemme —
    essive Kainuunamme —
    translative Kainuuksemme —
    abessive Kainuuttamme —
    instructive — —
    comitative — —
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative Kainuunne —
    accusative nom. Kainuunne —
    gen. Kainuunne
    genitive Kainuunne —
    partitive Kainuutanne —
    inessive Kainuussanne —
    elative Kainuustanne —
    illative Kainuuseenne —
    adessive Kainuullanne —
    ablative Kainuultanne —
    allative Kainuullenne —
    essive Kainuunanne —
    translative Kainuuksenne —
    abessive Kainuuttanne —
    instructive — —
    comitative — —
    third-person possessor
    singular plural
    nominative Kainuunsa —
    accusative nom. Kainuunsa —
    gen. Kainuunsa
    genitive Kainuunsa —
    partitive Kainuutaan
    Kainuutansa
    —
    inessive Kainuussaan
    Kainuussansa
    —
    elative Kainuustaan
    Kainuustansa
    —
    illative Kainuuseensa —
    adessive Kainuullaan
    Kainuullansa
    —
    ablative Kainuultaan
    Kainuultansa
    —
    allative Kainuulleen
    Kainuullensa
    —
    essive Kainuunaan
    Kainuunansa
    —
    translative Kainuukseen
    Kainuuksensa
    —
    abessive Kainuuttaan
    Kainuuttansa
    —
    instructive — —
    comitative — —

    Derived terms

    See also

    References

    1. ^ Koivulehto, Jorma (1995), “Ala-Satakunnan Kainu ja pohjoisen Kainuu”, in Päivi Rintala, editor, Kielen ja kulttuurin Satakunta. Juhlakirja Aimo Hakasen 60-vuotispäiväksi 1.11.1995, Turun yliopisto
    2. ↑ 2.0 2.1 Erkki Itkonen, Ulla-Maija Kulonen, editors (1992–2000), Suomen sanojen alkuperä [The Origin of Finnish Words]‎[1] (in Finnish) (online version; note: also includes other etymological sources; this source is labeled "SSA 1992–2000"), Helsinki: Institute for the Languages of Finland/Finnish Literature Society, →ISBN
    3. ^ Vahtola, Jouko (1994), “Kvenerne – vem var de ursprungligen?”, in Torekoven Strøm, editor, Kvenene – en glemt minoritet?, Universitetet i Tromsø
    4. ^ Sirkka Paikkala, editor (2007), Suomalainen paikannimikirja [The Book of Finnish Place Names] (in Finnish), Helsinki: Karttakeskus, Kotimaisten kielten tutkimuskeskus, →ISBN
    5. ^ Mikko K. Heikkilä, Bidrag till Fennoskandiens språkliga förhistoria i tid och rum (2014). pp. 243–246
    6. ^ Mikko K. Heikkilä, Bidrag till Fennoskandiens språkliga förhistoria i tid och rum (2014). p. 181

    Anagrams