Iudaicus
Latin
Alternative forms
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Ἰουδαϊκός (Ioudaïkós), from Biblical Hebrew יהודה (Y'huda, “Judah”).
By surface analysis, Iūda + -icus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [juːˈda.ɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [juˈdaː.i.kus]
Adjective
Iūdaicus (feminine Iūdaica, neuter Iūdaicum); first/second-declension adjective
- Jewish
- Synonym: Hebraeus
- c. 400, Jerome of Strido, tr., J. G. Lardinois, ed. The Latin Vulgate Bible, as published in Le Nouveau Testament de N.S. Jésus-Christ, Texte de la Vulgate, Imprimerie de J. G. Lardinois, Titus 1:14, page 342:
- Non intendentes judaicïs fabulis, et mandatis hominum, aversantium se a veritate.
- Not paying attention to Jewish fables, and commandments of men [who are] turning themselves away from truth.
- Non intendentes judaicïs fabulis, et mandatis hominum, aversantium se a veritate.
- Of or relating to the province of Judea
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Iūdaicus | Iūdaica | Iūdaicum | Iūdaicī | Iūdaicae | Iūdaica | |
| genitive | Iūdaicī | Iūdaicae | Iūdaicī | Iūdaicōrum | Iūdaicārum | Iūdaicōrum | |
| dative | Iūdaicō | Iūdaicae | Iūdaicō | Iūdaicīs | |||
| accusative | Iūdaicum | Iūdaicam | Iūdaicum | Iūdaicōs | Iūdaicās | Iūdaica | |
| ablative | Iūdaicō | Iūdaicā | Iūdaicō | Iūdaicīs | |||
| vocative | Iūdaice | Iūdaica | Iūdaicum | Iūdaicī | Iūdaicae | Iūdaica | |
Descendants
- Italian: giudaico, giudecca, >? Giudecca
- Sicilian: judeca
- >? Venetan: Zueca, Zudeca, Giudeca
- → French: judaïque
- → English: Judaic
- → Spanish: judaico
Further reading
- “Jūdaicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.