Intrige
See also: intrige
German
Alternative forms
- Intrigue (obsolete)
Etymology
Borrowed from French intrigue.
Pronunciation
Noun
Intrige f (genitive Intrige, plural Intrigen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Intrige | die | Intrigen |
| genitive | einer | der | Intrige | der | Intrigen |
| dative | einer | der | Intrige | den | Intrigen |
| accusative | eine | die | Intrige | die | Intrigen |
Further reading
- “Intrige” in Duden online