Interrogativpronomen

German

Etymology

    From interrogativ +‎ Pronomen.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɪntɐʁoɡaˈtiːfpʁoˌnoːmən]
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Hyphenation: In‧ter‧ro‧ga‧tiv‧pro‧no‧men

    Noun

    Interrogativpronomen n (strong, genitive Interrogativpronomens, plural Interrogativpronomen or Interrogativpronomina)

    1. (grammar) interrogative pronoun
      Synonym: Fragefürwort

    Declension

    Declension of Interrogativpronomen [neuter, strong]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein das Interrogativpronomen die Interrogativpronomen, Interrogativpronomina
    genitive eines des Interrogativpronomens der Interrogativpronomen, Interrogativpronomina
    dative einem dem Interrogativpronomen den Interrogativpronomen, Interrogativpronomina
    accusative ein das Interrogativpronomen die Interrogativpronomen, Interrogativpronomina

    Hypernyms

    Hyponyms

    Further reading