Interfix
German
Etymology
From Latin [Term?].
Pronunciation
Noun
Interfix n (strong, genitive Interfixes, plural Interfixe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Interfix | die | Interfixe |
| genitive | eines | des | Interfixes | der | Interfixe |
| dative | einem | dem | Interfix, Interfixe1 | den | Interfixen |
| accusative | ein | das | Interfix | die | Interfixe |
1Now rare, see notes.