Innovator
German
Etymology
Noun
Innovator m (mixed, genitive Innovators, plural Innovatoren, feminine Innovatorin)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Innovator | die | Innovatoren |
| genitive | eines | des | Innovators | der | Innovatoren |
| dative | einem | dem | Innovator | den | Innovatoren |
| accusative | einen | den | Innovator | die | Innovatoren |