Hititçe
Turkish
Etymology
Proper noun
Hititçe
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Hititçe | — |
| definite accusative | Hititçeyi | — |
| dative | Hititçeye | — |
| locative | Hititçede | — |
| ablative | Hititçeden | — |
| genitive | Hititçenin | — |
Hititçe
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Hititçe | — |
| definite accusative | Hititçeyi | — |
| dative | Hititçeye | — |
| locative | Hititçede | — |
| ablative | Hititçeden | — |
| genitive | Hititçenin | — |