Hippogryf
German
Noun
Hippogryf m (strong or mixed, genitive Hippogryf or Hippogryfen, plural Hippogryfe or Hippogryfen)
- alternative form of Hippogryph
- 1780, Christoph Martin Wieland, “1. Gesang”, in Oberon […] [1], stanza 1:
- Noch einmahl sattelt mir den Hippogryfen, ihr Musen, / Zum Ritt ins alte romantische Land!
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Hippogryf | die | Hippogryfe, Hippogryfen |
| genitive | eines | des | Hippogryf, Hippogryfen | der | Hippogryfe, Hippogryfen |
| dative | einem | dem | Hippogryf | den | Hippogryfen |
| accusative | einen | den | Hippogryf | die | Hippogryfe, Hippogryfen |