Finnish
Etymology
heinä + -iö, adopted and likely created during the Fennicization of surnames in the early 20th century[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈhei̯niø/, [ˈhe̞i̯niø̞]
- Rhymes: -einiø
- Syllabification(key): Hei‧ni‧ö
- Hyphenation(key): Hei‧niö
Proper noun
Heiniö
- a Finnish surname
Declension
| Inflection of Heiniö (Kotus type 3/valtio, no gradation)
|
| nominative
|
Heiniö
|
Heiniöt
|
| genitive
|
Heiniön
|
Heiniöiden Heiniöitten
|
| partitive
|
Heiniötä
|
Heiniöitä
|
| illative
|
Heiniöön
|
Heiniöihin
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
Heiniö
|
Heiniöt
|
| accusative
|
nom.
|
Heiniö
|
Heiniöt
|
| gen.
|
Heiniön
|
| genitive
|
Heiniön
|
Heiniöiden Heiniöitten
|
| partitive
|
Heiniötä
|
Heiniöitä
|
| inessive
|
Heiniössä
|
Heiniöissä
|
| elative
|
Heiniöstä
|
Heiniöistä
|
| illative
|
Heiniöön
|
Heiniöihin
|
| adessive
|
Heiniöllä
|
Heiniöillä
|
| ablative
|
Heiniöltä
|
Heiniöiltä
|
| allative
|
Heiniölle
|
Heiniöille
|
| essive
|
Heiniönä
|
Heiniöinä
|
| translative
|
Heiniöksi
|
Heiniöiksi
|
| abessive
|
Heiniöttä
|
Heiniöittä
|
| instructive
|
—
|
Heiniöin
|
| comitative
|
See the possessive forms below.
|
| first-person singular possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
Heiniöni
|
Heiniöni
|
| accusative
|
nom.
|
Heiniöni
|
Heiniöni
|
| gen.
|
Heiniöni
|
| genitive
|
Heiniöni
|
Heiniöideni Heiniöitteni
|
| partitive
|
Heiniötäni
|
Heiniöitäni
|
| inessive
|
Heiniössäni
|
Heiniöissäni
|
| elative
|
Heiniöstäni
|
Heiniöistäni
|
| illative
|
Heiniööni
|
Heiniöihini
|
| adessive
|
Heiniölläni
|
Heiniöilläni
|
| ablative
|
Heiniöltäni
|
Heiniöiltäni
|
| allative
|
Heiniölleni
|
Heiniöilleni
|
| essive
|
Heiniönäni
|
Heiniöinäni
|
| translative
|
Heiniökseni
|
Heiniöikseni
|
| abessive
|
Heiniöttäni
|
Heiniöittäni
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
Heiniöineni
|
| second-person singular possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
Heiniösi
|
Heiniösi
|
| accusative
|
nom.
|
Heiniösi
|
Heiniösi
|
| gen.
|
Heiniösi
|
| genitive
|
Heiniösi
|
Heiniöidesi Heiniöittesi
|
| partitive
|
Heiniötäsi
|
Heiniöitäsi
|
| inessive
|
Heiniössäsi
|
Heiniöissäsi
|
| elative
|
Heiniöstäsi
|
Heiniöistäsi
|
| illative
|
Heiniöösi
|
Heiniöihisi
|
| adessive
|
Heiniölläsi
|
Heiniöilläsi
|
| ablative
|
Heiniöltäsi
|
Heiniöiltäsi
|
| allative
|
Heiniöllesi
|
Heiniöillesi
|
| essive
|
Heiniönäsi
|
Heiniöinäsi
|
| translative
|
Heiniöksesi
|
Heiniöiksesi
|
| abessive
|
Heiniöttäsi
|
Heiniöittäsi
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
Heiniöinesi
|
| first-person plural possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
Heiniömme
|
Heiniömme
|
| accusative
|
nom.
|
Heiniömme
|
Heiniömme
|
| gen.
|
Heiniömme
|
| genitive
|
Heiniömme
|
Heiniöidemme Heiniöittemme
|
| partitive
|
Heiniötämme
|
Heiniöitämme
|
| inessive
|
Heiniössämme
|
Heiniöissämme
|
| elative
|
Heiniöstämme
|
Heiniöistämme
|
| illative
|
Heiniöömme
|
Heiniöihimme
|
| adessive
|
Heiniöllämme
|
Heiniöillämme
|
| ablative
|
Heiniöltämme
|
Heiniöiltämme
|
| allative
|
Heiniöllemme
|
Heiniöillemme
|
| essive
|
Heiniönämme
|
Heiniöinämme
|
| translative
|
Heiniöksemme
|
Heiniöiksemme
|
| abessive
|
Heiniöttämme
|
Heiniöittämme
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
Heiniöinemme
|
| second-person plural possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
Heiniönne
|
Heiniönne
|
| accusative
|
nom.
|
Heiniönne
|
Heiniönne
|
| gen.
|
Heiniönne
|
| genitive
|
Heiniönne
|
Heiniöidenne Heiniöittenne
|
| partitive
|
Heiniötänne
|
Heiniöitänne
|
| inessive
|
Heiniössänne
|
Heiniöissänne
|
| elative
|
Heiniöstänne
|
Heiniöistänne
|
| illative
|
Heiniöönne
|
Heiniöihinne
|
| adessive
|
Heiniöllänne
|
Heiniöillänne
|
| ablative
|
Heiniöltänne
|
Heiniöiltänne
|
| allative
|
Heiniöllenne
|
Heiniöillenne
|
| essive
|
Heiniönänne
|
Heiniöinänne
|
| translative
|
Heiniöksenne
|
Heiniöiksenne
|
| abessive
|
Heiniöttänne
|
Heiniöittänne
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
Heiniöinenne
|
| third-person possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
Heiniönsä
|
Heiniönsä
|
| accusative
|
nom.
|
Heiniönsä
|
Heiniönsä
|
| gen.
|
Heiniönsä
|
| genitive
|
Heiniönsä
|
Heiniöidensä Heiniöittensä
|
| partitive
|
Heiniötään Heiniötänsä
|
Heiniöitään Heiniöitänsä
|
| inessive
|
Heiniössään Heiniössänsä
|
Heiniöissään Heiniöissänsä
|
| elative
|
Heiniöstään Heiniöstänsä
|
Heiniöistään Heiniöistänsä
|
| illative
|
Heiniöönsä
|
Heiniöihinsä
|
| adessive
|
Heiniöllään Heiniöllänsä
|
Heiniöillään Heiniöillänsä
|
| ablative
|
Heiniöltään Heiniöltänsä
|
Heiniöiltään Heiniöiltänsä
|
| allative
|
Heiniölleen Heiniöllensä
|
Heiniöilleen Heiniöillensä
|
| essive
|
Heiniönään Heiniönänsä
|
Heiniöinään Heiniöinänsä
|
| translative
|
Heiniökseen Heiniöksensä
|
Heiniöikseen Heiniöiksensä
|
| abessive
|
Heiniöttään Heiniöttänsä
|
Heiniöittään Heiniöittänsä
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
Heiniöineen Heiniöinensä
|
|
Statistics
- Heiniö is the 2734th (tied with 9 other surnames) most common surname in Finland, belonging to 289 individuals, according to August 2025 data from the Digital and Population Data Services Agency of Finland.
References
- ^ Mikkonen, Pirjo; Paikkala, Sirkka (2000), Sukunimet, Helsinki: Otava, →ISBN
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry