Hausfriede
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Hausfriede m (weak, genitive Hausfriedens, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Hausfriede |
| genitive | eines | des | Hausfriedens |
| dative | einem | dem | Hausfrieden |
| accusative | einen | den | Hausfrieden |
Derived terms
Further reading
- “Hausfriede” in Duden online