Halsstarrigkeit
German
Etymology
halsstarrig + -keit
Pronunciation
Noun
Halsstarrigkeit f (genitive Halsstarrigkeit, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Halsstarrigkeit |
| genitive | einer | der | Halsstarrigkeit |
| dative | einer | der | Halsstarrigkeit |
| accusative | eine | die | Halsstarrigkeit |
Further reading
- “Halsstarrigkeit” in Duden online